Kategoria: Równość kiedyś i dziś

ZASTOSOWANIE RÓWNOŚCI

Równość formalna znajdowała zastosowanie zarówno w przestrzeganiu zasady „każdemu według pracy”, jak i we wcześniejszych (z okre­su przed- i bezpośrednio porewolucyjnego) poglądach Lenina w kwestii konieczności zrów­nania płac (jednakowości płacy) w okresie dyk­tatury proletariatu. Z

Z ZAŁOŻENIA

Załóżmy teraz, że Jan jest oj­cem dwojga dzieci, a żona jego nie pracuje, na­tomiast Piotr jest człowiekiem samotnym. W ten sposób w rodzinie Jana dochód na głowę wynosi 25 jednostek pieniężnych, podczas gdy na jednoosobowe

RÓWNOŚĆ SZANS

Równością formalną stosowaną w okresie dyktatury proletariatu jest także równość szans, działająca podobnie jak w społeczeństwie burżuazyjnym, tj. sankcjonująca rzeczywiste nierówności. I tak np. dziecko moskiewskiego urzędnika i dziecko chłopskie mają równe szan­se w zdobyciu

NIERÓWNOŚCI POLITYCZNE

Jeśli chodzi o nierówności polityczne, pogląd Lenina na konieczność ich występowania był następujący: „Głos kilku chłopów znaczy tyle co głos jednego robotnika. Czy to niesprawie­dliwe?Nie, to jest sprawiedliwe w epoce, kiedy trzeba obalić kapitał. Wien,

WALKA KLASOWA

A w innym miejscu czytamy: „w okresie przejściowym, w okresie zaciekłej walki, nie i tylko nie obiecujemy swobód na prawo i na lewo, lecz mówimy z góry, że będziemy pozba­wiali praw tych obywateli, którzy przeszkadza­ją

NARODZINY Z DOŚWIADCZEŃ

Z tych właśnie doświadczeń naro­dziła się konstytucja, która wprowadziła nie­równość praw politycznych robotników i chłopów. Lenin zresztą nie czynił z takiej nierówności zasady ogólnej i spodziewał się zniesienia restrykcji politycznych, kiedy pisał. „Konstytucja nasza, stwierdzamy,

OGRANICZENIE PRAW WYBORCZYCH

Oprócz ograniczenia praw wyborczych chło­pów w porównaniu z proletariatem, konstytu­cja z 1919 roku pozbawiła praw wyborczych ludzi niepracujących. Zasada ta była wymierzo­na głównie w tych, którym pozostałości daw­nych fortun lub spekulacja pozwalały na nie­podejmowanie pracy

NIERÓWNOŚĆ POLITYCZNA

Jak dalece nierówność polityczna była przez Lenina uważana za sposób zagwarantowania władzy proletariatu, świadczą następujące sło­wa: „Po dwóch latach możemy powiedzieć i z pewnością uwierzą nam, że potrafimy prze­trwać kilka łat właśnie dlatego, iż umieściliśmy

POZBAWIENIE LUB OGRANICZENIE

Pozbawienie lub ograniczenie praw politycz­nych jest odejściem od równości formalnej, jest zarazem próbą znalezienia drogi do jak najszybszego stworzenia społeczeństwa egalitar­nego.W kwestii podziału dóbr materialnych sta­nowisko Lenina uległo w ciągu lat 1917—1921 wyraźnej ewolucji. Ewolucja

JEDNAKOWY PODZIAŁ

Egalitarny — w sensie jednakowy — podział dóbr dotyczył w pierwszym okresie wszystkich pracujących (a przynajmniej taka zasada teore­tyczna była formułowana). Później, kiedy sta­nęło przed władzą radziecką zadanie podniesie­nia produkcji i zorganizowania socjalistycznej gospodarki w

PODOBNY SPOSÓB MOTYWOWANIA

Lenin pisze o tym dość wyraźnie: „Gdy mowa jest o podziale żywności, nie należy tego rozumieć w ten sposób, że cho­dzi tylko o sprawiedliwy podział; trzeba nato­miast rozumieć, że podział ten stanowi metodę, narzędzie, środek

SPORY I WĄTPLIWOŚCI

Jak dalece budziła ona spory i wątpli­wości, świadczą wypowiedzi Lenina z 1919 roku, w których usprawiedliwia on radziecką politykę płacową: „Dążąc do wprowadzenia równego wynagrodzenia za wszelką pracę i do pełnego komunizmu, Władza Radziecka nie