OKRES SZCZEGÓLNEGO NASILENIA

Lata 1967—1969 są ponadto okresem szcze­gólnego nasilenia (w porównaniu z całym okre­sem 1960—1970) głosów domagających się za­początkowania procesów, które zmniejszyłyby stopień egalitaryzacji społeczeństwa polskiego. I tak np. Jan Kłys w artykule Kabała egalita­ryzmu postuluje: „W warunkach ograniczonej wielkości środków trzeba dokonać wyboru mię­dzy rozcieńczeniem posiadanych możliwości na rzecz równego podziału a koncentracją środków w celu stworzenia zdecydowanych bodźców za­interesowania dla wąskiej, ale społecznie waż­nej kategorii obywateli. Doświadczenie powo­jennego dwudziestolecia każe się w zasadzie opowiedzieć za drugą ewentualnością”.Nie­równościom i zróżnicowaniom społecznym przy­pisywano rolę bodźców przeciwdziałających małej aktywności społecznej i zawodowej du­żych grup ludzi. Wiktor Osiatyński pisze: „Nie można […] zaprzeczyć, że posiadanie pewnego rodzaju dóbr przez wąskie grono obywateli jest poważnym czynnikiem zwiększającym ak­tywność reszty”.

Witaj na stronie! Jestem z zawodu przedszkolanką, mam ogromne doświadczanie do pracy z dziećmi chcę dzielić się z Wami moja wiedza w tym temacie. Zapraszam do regularnego odwiedzania mojego serwisu.